กำลังโหลด...
กำลังโหลด...
วันโชว์จริง หลังเวทีสว่าง ทั้งคู่กลับไปที่คอนโดของธาม รอบนี้ไม่มีกำแพงเหลือแล้ว
ประตูเพนท์เฮาส์ปิดลงด้วยเสียงเบาๆ แต่เสียงหายใจของทั้งคู่กลับดังชัดเจนในความเงียบของห้องรับรองที่มองเห็นวิวกรุงเทพทั้งเมืองกำลังสว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน รินยังสวมชุดเดรสสีดำยาวที่เธอใส่แสดงในคอนเสิร์ต ส่วนธามก็ยังอยู่ในสูทสีกรมท่าที่ดูเคร่งขรึม แต่สายตาทั้งคู่แลกกันด้วยความร้อนระอุที่สะสมมาตลอดหลายสัปดาห์
“สำเร็จแล้วนะ” ธามพูดเบาๆ มือของเขาวางบนเอวบางๆ ของริน “เธอทำได้ดีมาก”
รินหันมาหาเขา ดวงตาสีน้ำตาลสะท้อนแสงไฟจากเมือง “ไม่ใช่แค่ฉัน ธาม...พวกเราทำได้ดี”
คำว่า ‘พวกเรา’ ทำให้ธามรู้สึกอะไรบางอย่างในอกสั่นไหว เขาดึงเธอเข้าใกล้มากขึ้น จมูกลงมาหาเธอแต่ไม่สัมผัส “ตั้งแต่คืนนั้น...ฉันคิดถึงเธอทุกวัน ทุกคืน”
“ฉันก็เหมือนกัน” รินกระซิบ ริมฝีปากของเธอแทบแตะกับของเขา “และคืนนี้...ฉันไม่อยากหนีแล้ว”
คำพูดนั้นเหมือนสัญญาณที่ธามรอคอย เขาก้มลงจุมพิตเธออย่างเร่าร้อน ไม่ใช่จุมพิตอ่อนโยนเหมือนเมื่อก
...
ตอนนี้ยังปลดล็อกไม่เต็ม สามารถใช้ credits เพื่ออ่านตอนเต็มแบบไม่มีการตัดได้
ใช้ credits เพื่ออ่านตอนเต็มแบบต่อเนื่อง ไม่มีการตัด