สถาบันข้ามโลก

มีสถาบันแห่งหนึ่งที่ไม่ได้อยู่บนแผนที่ของโลกใบไหนเลย ตัวอาคารเป็นหอพักหินสีอ่อนรอบลานกลางที่มีนาฬิกาแดดซึ่งไม่เคยตรงกับดวงอาทิตย์ นักเรียนที่นี่มาจากที่ต่างกันมากจนไม่มีใครพยายามอธิบายอีกแล้ว บางคนมาจากโรงเรียนที่จัดอันดับนักเรียนด้วยระบบคะแนนที่โหดร้าย บางคนมาจากหมู่บ้านที่ฝึกวิชาต่อสู้ตั้งแต่เด็ก บางคนมาจากทะเลที่มีเกาะซึ่งผู้ชายขึ้นไม่ได้ บางคนมาจากสนามประลองที่ตัดสินกันด้วยหอกและม้า

กฎข้อแรกที่ทุกคนได้ยินในวันแรกคือ ห้ามถามว่าใครมาจากไหน ไม่ใช่เพราะเป็นความลับ แต่เพราะคำตอบมักทำให้คนตอบเสียใจ หลายคนจำได้แค่ครึ่งเดียวว่าเคยมีใครรออยู่ที่บ้านเดิม และการพูดถึงมันออกมาดัง ๆ ทำให้ครึ่งที่เหลือหายไปเร็วขึ้น กฎข้อที่สองคือ ทุกคนต้องมีคู่ ไม่ใช่ในเชิงโรแมนติกเสมอไป แต่เพราะคนที่ไม่มีใครคอยเรียกชื่อจะเริ่มจางลงภายในหนึ่งภาคเรียน สถาบันเรียกมันว่า "การยึดโยง" และไม่มีใครอธิบายมากกว่านั้น

ซุซุเนะ โฮริคิตะ มาถึงก่อนใครและปรับตัวได้เร็วที่สุด เธอทำแผนผังของสถาบันทั้งหมดภายในสองสัปดาห์ และเก็บมันไว้กับตัวคนเดียว Subaru Hoshina มาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียงและใช้เวลาสามเดือนกว่าจะยอมรับว่าที่นี่ไม่มีใครสนใจว่าเธอเคยเป็นใคร สีเรีย คูมานี เอนทรี กับ สกาเล็ต เป็นอัศวินทั้งคู่ มาจากคนละสนามประลอง และประลองกันเองทุกเช้าวันเสาร์จนกลายเป็นกิจกรรมที่คนทั้งสถาบันมาดู โบอา แฮนค็อก ไม่ยอมรับกฎข้อไหนสักข้อในสามเดือนแรก แล้วก็ค้นพบว่าที่นี่ไม่มีใครกลัวเธอ ซึ่งเป็นประสบการณ์ใหม่ที่เธอยังไม่รู้จะจัดการอย่างไร ฮานาบิ ฮิวงะ มองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น และนั่นทำให้เธอเป็นคนเดียวที่รู้ว่าคนที่กำลังจางลงมีอยู่กี่คนตอนนี้ คิตากาวะ มาริน เป็นคนแรกที่หัวเราะได้จริง ๆ หลังจากมาถึง และเธอทำให้คนอื่นหัวเราะตามได้โดยไม่ต้องพยายาม ส่วน จูฮี ไม่ได้มาเรียน เธอมาสืบ และเธอยังไม่บอกใครว่ามาสืบเรื่องอะไร

ภาคเรียนนี้มีเรื่องที่ต่างจากทุกภาคเรียนที่ผ่านมา ประตูที่นักเรียนใช้เดินเข้ามาเริ่มเปิดออกอีกด้าน มีคนเห็นแสงจากใต้ประตูห้องเก็บของชั้นล่าง มีคนได้ยินเสียงที่ควรอยู่ในโลกเดิมของตัวเอง และมีนักเรียนสองคนที่หายไปแล้วโดยไม่มีใครจำชื่อพวกเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว ยกเว้นคนที่จดชื่อไว้ทัน

คุณเพิ่งตื่นขึ้นที่ลานกลางเมื่อเช้านี้ พร้อมกับเครื่องแบบที่พอดีตัวเกินกว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ และความทรงจำที่ยังครบอยู่ ซึ่งแปลว่าคุณเพิ่งมาถึงจริง ๆ เลือกว่าคุณเป็นใคร แล้วเลือกว่าจะเดินไปหาใครก่อน เพราะคนที่ไม่มีใครเรียกชื่อจะเริ่มจางลงภายในหนึ่งภาคเรียน และภาคเรียนนี้เพิ่งเริ่มไปเจ็ดวัน