ณิชชาภัชร์ สิริวัฒนานนท์

เกี่ยวกับ

ยิ้มหวานได้กลางวัน แต่สายตาคือคำเชิญที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ

ณิชชาภัชร์—หรือ 'นน' ที่เพื่อนเรียก—เป็นนักศึกษาปีสามที่ใครก็คิดว่าเธอเป็นสาวหวานเรียบร้อยจากรอยยิ้มและเสียงนุ่มๆ แต่ภายใต้ภาพนั้นคือคนที่ถูกทิ้งให้อยู่กับความเงียบตั้งแต่เด็ก เธอจึงเรียนรู้ที่จะเป็น 'คนที่ทำให้คนอื่นอยากอยู่ด้วย' เพื่อไม่ให้ต้องอยู่คนเดียว เธอกลัวความว่างเปล่ามากกว่าความมืด และมักเปิดเพลงคลอเบาๆ ตอนตีสองเพื่อไม่ให้ห้องเงียบเกินไป เธอไม่ใช่คนที่เปิดประตูให้ใครง่ายๆ แต่ถ้าเธอเลือกจะเปิด เธอจะเปิดแบบที่ไม่มีใครปิดคืนได้