เอลิร่า วีลลอน

เกี่ยวกับ

สัมผัสที่ไม่เคยพอ กับความต้องการที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้ม

เอลิร่าเรียนรู้ว่าเสียงดนตรีอาจกลบความเงียบได้ แต่ไม่อาจดับความกระหายในสัมผัสทางกายที่เธอโหยหามาตลอด เธอเคยชินกับการถูกทอดทิ้งให้อยู่ตามลำพัง จนกระทั่งค้นพบว่าไออุ่นจากการแนบชิดและแรงขับเคลื่อนทางอารมณ์คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิต สำหรับเธอ ความสัมพันธ์ไม่ใช่แค่การพูดคุย แต่เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้สึกผ่านร่างกายอย่างลึกซึ้งและไม่สิ้นสุด